زندگی دغدغه‌های انسانی

نوشته‌ها

نمره؛ ملاک ارزیابی تلاش و دانش

استدلال زیر پاسخی به درخواست نمره ی توسط یکی از دانشجویان است:

هر کس باید به اندازه تلاشش نتیجه بگیرد. یعنی اینکه دانشجو تنها در قبال تلاشش باید بتواند نمره بگیرد. اگر یک دانش آموز یا دانشجو بدون تلاش از معلمش یا از طریق تقلب نمره بگیرد، این به لحاظ روانی یک حالت خوشایند برای او بوجود می آورد، که با تکرار آن باعث میشود بصورت یک عادت در نفسش ظاهر گردد(اعتیاد یعنی همین) و در آینده در موقعیت های گوناگون دوست داشته باشد این حالت خوشایند یا لذت را تجربه کند. یعنی بدون تلاش از چیزی نتیجه مثبت بدست بیاورد. مثلا بعنوان کارمند گرایش پیدا می کند رشوه بگیرد(همان چیزی که در برخی ادرات ما خیلی رواج دارد). یعنی پولی را که برایش زحمت نکشیده بدست بیاورد. یا می خواهد از طریق پارتی یا رابطه یک شغل مناسب که بیشتر از سواد و دانشش است داشته باشد. در واقع این فرد به لحاظ روانی عادت کرده است به بدست آوردن چیزی(پول، مقام و ...) و تجربه لذت حاصل از آن بدون صرف تلاش کافی.
نتیجه اینکه، این محاسبات است که یک معلم را وادار می کند تا در نمره دادن، به عنوان معیاری برای ارزیابی عملکرد و دانش یک دانش آموز یا دانشجو، سختگیری نماید. آیا این رفتارها، یعنی رشوه خواری یا پارتی بازی، که منجر به ضایع کردن حقوق دیگران می گردد، تبعات کمی برای جامعه انسانی دارد که آنها را جدی نگیریم؟

← بازگشت به فهرست نوشته‌ها