(3) فضیلت تفکر؛ سعادت
در اندیشمندان فعالیت تفکر و اندیشیدن، که از نظر ارسطو افضل الفضایل است، به حد اعلای خود می رسد و بدین ترتیب آنها به غایت نهایی اخلاق یا سعادت دست میآبند.(اخلاق نیکوماخوسی، ارسطو) به عبادت بهتر فرد با مداومت در فعل تفکر و فعالیت عقل در طی سالیان آراسته به این فضیلت می گردد، یعنی این نوع عمل در نفس آن فرد بصورت ملکه پدیدار می گردد. بدبن ترتیب یک فرد اندیشمند، به تعبیر نراقی می تواند کنترل نفس خویش و تمایلات و خواسته های آن را در دست گیرد. که در اینصورت خواسته های و گرایشات نفس یک متفکر از جنس دیگر و متفاوت از تمایلات عموم مردم خواهد بود.